Dakloos

In 2004 werden wij door een kennis gebeld. Deze vroeg Dick om te komen want er zat een papegaai bij hem in de boom.
De eigenaar liep al drie dagen achter de vogel aan te vangen, maar kon hem niet krijgen. Daar keek Dick niet van op.
Het was een stralende dag, volop zon en heerlijk warm. Lorre had het opperbest naar zijn zin. Kennelijk vond hij zijn uitje wel plezierig. De hele buurt stond hem te bekijken en te roepen. Zo krijg je een vogel dus nooit te pakken. Dick had een papegaai in een kooi meegenomen in de hoop dat ze nieuwsgierig naar elkaar zouden worden, maar als er zoveel mensen omheen staan dan werkt ook dat niet. Dick heeft iedereen gevraagd om weg te gaan, en heeft daarna de kooi op een kleine afstand van de boom neergezet. Toen onze papegaai begon te fluiten kwam de andere naar beneden en ging op de kooi zitten.

Toen was Dick er als de kippen bij op hem met een netje te vangen. De eigenaar was dolgelukkig dat hij Lorre weer terug had. Hij vertelde nog dat zijn vrouw een verschrikkelijke hekel aan Lorre had omdat hij zo lawaaiig was, maar hij wilde hem voor geen goud missen.

Enkele weken later kregen wij een telefoontje van de eigenaar van Lorre.

De man was nogal overstuur en vroeg of Lorre bij ons kon komen. Hij wist niet of het tijdelijk was of voorgoed. Lorre werd diezelfde dag nog gebracht. Toen kwam er een tragisch verhaal. De man ging scheiden en was door zijn vrouw op straat gezet, inclusief de papegaai. Dat hijzelf dakloos was, daar kon hij wel mee leven, maar hij wilde Lorre dat niet aandoen. Hij vond het verschrikkelijk om zijn maatje af te moeten staan, maar kon niet anders.
Als hij een redelijk onderkomen gevonden had en er was daar ook plaats voor zijn vogel, dan wilde hij hem wel terug hebben. Tot nu toe hebben wij nog niets gehoord van Lorre zijn baasje.

Wij hopen maar dat we ook niets meer zullen horen want Lorre is hier inmiddels al aardig gewend. Toen hij hier twee weken was begon hij te lonken naar een soort genoot. Hij leek duidelijk erg gecharmeerd van een andere papegaai. Wij konden het niet over ons hart verkrijgen om Lorre nog langer alleen in zijn kleine kooi te laten zitten.
Nu zit hij samen met zijn zelf gekozen partner in een grote kooi en maakt een tevreden en opgewekte indruk.

Voor Lorre hopen wij dat hij niet meer opgehaald word.