Schildpadden in de Apenhof

In de Apenhof zitten veel schildpadden, de meeste zijn afkomstig van particulieren. Gehouden als huisdier, maar achteraf bleken ze toch niet zo geschikt als huisdier. Ze worden vaak aangeboden als schattige kleine schildpadden, zo groot als een postzegel, maar mensen realiseren zich niet dat de schildpad erg groot kan worden. Dan hebben ze veel ruimte nodig en daar is vaak geen ruimte voor. Vaak worden ze los gelaten in sloten of gebracht naar een opvangcentrum. In de Apenhof zitten dus veel schildpadden en nog steeds worden gevonden of afgedankte schildpadden binnen gebracht. schildpadden zitten in de Apenhof in de winter binnen in verwarmde verblijven, in de zomer mogen ze naar buiten en zitten ze met z’n allen rond de vijver te zonnen. En zonnen is toch de grootste hobby van de schildpadden!

In de Apenhof zit de Geelwangschildpad (Trachemys Scripta Troosti) en de Roodwangschildpad (Trachemys Scripta Elegans).

Roodwangschildpad

De mannetjes zijn meestal niet langer dan twintig centimeter, maar de vrouwtjes zijn soms langer dan dertig centimeter en bijna twee kilo zwaar. De mannetjes hebben extreem lange nagels aan de voorpoten, deze mogen nooit afgeknipt worden. Het vrouwtje kan ongeveer tien centimeter langer worden dan het mannetje. De schildpadden worden ongeveer 35 jaar en soms ouder.

De roodwangschildpadden veroorzaken in Amerika een hoog percentage aan ziektes, zoals diarree en buikpijn. Dit komt door de overvloedig aanwezige salmonella bacteriën, vooral bij spelende kinderen. Ook het bijtgedrag van deze dieren worden vaak onderschat, in nood kiest hij vaak in plaats van zijn hoofd intrekken voor het bijten.

De voeding van schildpadden bestaat vooral uit vis en vlees, maar ze eten ook graag meelwormen en blikken kattenvoer.

Geelwangschildpad

De geelwangschildpad komt van oorsprong uit Noord Amerika tot Mexico. Ze zien er bijna hetzelfde uit als de roodwangschildpad, maar ze hebben veel meer de gele kleur en de roodwangschildpad heeft veel meer groen.

Het geslachtonderscheid is ongeveer na 2 jaar te zien of bij een lengte van rond de vijftien centimeter. De mannetjes hebben een hol buikschild en een relatief lange staart. De mannetjes hebben hele lange nagels aan de voorpoten, deze mogen dus nooit afgeknipt worden. Dit is omdat ze deze nodig hebben om vrouwtjes aan te trekken en voor houvast bij het paren.

Mannetjes worden meestal niet langer dan twintig centimeter, maar vrouwtjes kunnen wel van vijfendertig tot veertig centimeter worden.

De geelwangschildpadden kunnen rond de vijfendertig jaar worden, bij goede gezondheid kunnen ze zelfs nog ouder worden.

Jeanette Speksnijder